صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود - 280 صفحه وورد قابل ویرایش

صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود - 280 صفحه وورد قابل ویرایش

صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود - 280 صفحه وورد قابل ویرایش

صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود

صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود

صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شودبه همراه

 

این کتاب نوشته خودم هست و به دلیل نیاز مالی واگذار می کنم

فقط کافیست نام خود را در قسمت مشخص شده قرار دهید و آن را چاپ کنید

فهرست مطالب

 

مقدمه. 5

فصل اول: ایالت آلاباما 6

فصل دوم: ایالت آلاسکا 43

فصل سوم: ایالت آریزونا 51

فصل چهارم: ایالت آرکانزاس... 59

فصل پنجم: ایالت کالیفرنیا 79

فصل ششم: ایالت کلرادو 82

فصل هفتم: ایالت کنتیکت.. 86

فصل هشتم: ایالت دلاور 89

فصل نهم: ایالت فلوریدا 91

فصل دهم: ایالت جورجیا 95

فصل یازدهم ایالت هاوایی.. 97

فصل دوازدهم: ایالت آیداهو 102

فصل سیزدهم: ایالت ایلینوی.. 106

فصل چهاردهم: ایالت ایندیانا 109

فصل پانزدهم: ایالت آیووا 112

فصل شاهنزدهم: ایالت کانزاس... 117

فصل هفدهم: ایالت کنتاکی.. 122

فصل هجدهم: ایالت لوئیزیانا 124

فصل نوزدهم: ایالت مین.. 126

فصل بیستم: ایالت مریلند. 148

فصل بیست و یکم: ایالت ماساچوست.. 151

فصل بیست و دوم: ایالت میشیگان. 154

فصل بیست و سوم: ایالت مینه سوتا 157

فصل بیست و چهارم: ایالت میسی سیپی.. 163

فصل بیست و پنجم: ایالت میزوری.. 165

فصل بیست و ششم: ایالت موناتا 172

فصل بیست و هفتم: ایالت نبراسکا 174

فصل بیست و هشتم: ایالت نوادا 175

فصل بیست و نهم: ایالت نیوهمپشایر 181

فصل سی ام: ایالت نیوجرسی.. 184

فصل سی و یکم: ایالت نیومکزیکو 185

فصل سی و دوم: ایالت نیویورک... 191

فصل سی و سوم: ایالت کارولینای شمالی.. 201

فصل سی و چهارم: ایالت داکوتای شمالی.. 203

فصل سی و پنجم: ایالت اوهایو 209

فصل سی و ششم: ایالت اکلاهاما 213

فصل سی و هفتم: ایالت اورگن.. 216

فصل سی و هشتم: ایالت پنسیلوانیا 219

فصل سی و نهم: ایالت رودآیلند. 222

فصل چهلم: ایالت کارولینای جنوبی.. 224

فصل چهل و یکم: ایالت داکوتای جنوبی.. 225

فصل چهل و دوم: ایالت تنسی.. 226

فصل چهل و سوم: ایالت تگزاس... 232

فصل چهل و چهارم: ایالت یوتا 248

فصل چهل و پنجم: ایالت ورمانت.. 253

فصل چهل و ششم: ایالت ویرجینیا 255

فصل چهل و هفتم: ایالت واشنگتن.. 260

فصل چهل و هشتم: ایالت ویرجینیای غربی.. 269

فصل چهل و نهم: ایالت ویسکانسین.. 271

فصل پنجاهم: ایالت وایومینگ... 273

منابع. 275

 


 

مقدمه

هر ایالت آمریکا به یکی از پنجاه ایالت مستقل در ایالات متحده آمریکا گفته می‌شود که در مورد قوانین فدرال مشترک هستند اما ساختار جداگانه دارند. چهار ایالت نیز به عنوان مشترک‌المنافع نام دارند.

به دلیل ایالت‌بندی هر شهروند آمریکایی هم شهروند کشور خود و هم شهروند ایالت خود نیز هست. شهروندی ایالت بسیار انعطاف‌پذیر است و هر فردی می‌تواند بدون اجازه دولت از هر ایالت به ایالت دیگر نقل مکان کند (به جز کسانی که آزادی مشروط دارند).

طبق قانون اساسی آمریکا دو سطح فدرال و ایالتی برای حکومت وجود دارد. در قانون اساسی اخیارات محدودی از سطح ایالتی به حکومت فدرال منتقل می‌شود. طبق متمم دهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، اختیاراتی که به موجب قانون اساسی به ایالات متحده اعطا نگردیده یا برای ایالت‌ها ممنوع نشده باشد، برای ایالت‌های ذیربط، یا مردم محفوظ خواهد بود. کشور ایالات متحده آمریکا دارای 50 ایالت مستقل است که در این کتاب قصد معرفی تفصیلی هر کدام از آنها را داریم.

 


فصل اول: ایالت آلاباما

آلاباما یکی از ایالت‌های جنوبی آمریکا و بیست‌ودومین ایالتی است که به ایالات متحده آمریکا پیوست. این ایالت از شمال با تنسی، از شرق با جورجیا، از جنوب با فلوریدا و خلیج مکزیک، و از غرب با میسی سیپی هم‌مرز است. آلاباما ۳۰اُمین ایالت بزرگ کشور آمریکا بر پایه مساحت و ۲۳ اُمین ایالت آمریکا بر پایه جمعیت است. این ایالت ۲۱۰۰ کیلومتر راه آبیِ داخل کشورِ قابل کشتیرانی دارد و از این نظر نمونه است.

آلاباما، همانند بسیاری از ایالت‌های جنوبی، بین جنگ داخلی آمریکا و جنگ جهانی دوم از مشکلات اقتصادیِ بسیاری رنج برد. با وجود گسترش صنایع بزرگ و مراکز شهری، روستاییان سفیدپوست تا دهه ۱۹۶۰ میلادی مجلس قانون‌گذاری ایالتی را تحت سلطه داشتند، درحالی‌که شهرنشینان و سیاه‌پوستان در حاشیه قرار داشتند.

پس از جنگ جهانی دوم آلاباما شاهد رشد اقتصادی بود که در نتیجه گذر اقتصاد ایالت از اقتصاد وابسته به کشاورزی به اقتصاد مبتنی بر زمینه‌های گوناگون اتفاق افتاد. تأسیس و گسترش تأسیسات مربوط به نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا به آلاباما کمک کرد تا در میانه قرن بیستم فاصله بین اقتصاد وابسته به کشاورزی و اقتصاد صنعتی را پشت سر بگذارد. اقتصاد آلاباما در قرن بیست و یکم به مدیریت، امور مالی، تولیدات کارخانه‌ها، صنایع هوافضا، معادن، بهداشت و درمان، آموزش، خرده‌فروشی و فناوری وابسته است.

ایالت یلوهمر به معنای سهره اروپایی لقب ایالت آلاباما است. همچنین این ایالت به نام قلب دیکسی نیز شناخته می‌شود. درخت کاج لانگلیف درخت رسمی و کاملیا گل رسمیِ ایالت آلاباماست. پایتخت (مرکز) آلاباما شهر مونتگُمِری، پرجمعیت‌ترین شهر آن برمینگهم، بزرگ‌ترین شهر آن هانتسویل و قدیمی‌ترین شهر آن موبیل است.

 

 

یکی از ورودی‌های غار روسل در جکسون کانتی

 صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود

 

صحب تاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود

 صاحب کتاب شوید - کتاب 50 ایالت آمریکا به نام شما چاپ شود

 

ساکنان آلاباما اعضای یک قبیله موسکوگی زبان بودند که در نزدیکی محل تلاقی دو رودخانه کوسا و تالاپوسا واقع در اول رودخانه آلاباما زندگی می‌کردند. در زبان آلاباما به شخص آلابامایی «آلابامو» گفته می‌شود. اعتقاد بر این است که واژه آلاباما از زبان چوکتاو نشات گرفته‌است و بعدها توسط قبیله آلاباما به‌عنوان نام قبیله به کار برده شد. تلفظ کلمه آلاباما به میزان قابل توجهی در بین منابع گوناگون متفاوت است. هرناندو دسوتو اکتشافگر اسپانیایی آن را به صورت «آلیبامو» تلفظ کرده‌است و رودریگو رانخل آن را «آلیبامو» و «لیمامو» خوانده‌است. در اوایل سال ۱۷۰۲ فرانسوی‌ها آن را «آلیبامون» نامیدند و در نقشه‌های خود رودخانه آلاباما را رودخانه آلیبامون ذکر کردند.

گرچه منشأ نام آلاباما قابل تشخیص بوده، اما منابع گوناگون درباره معنای آن توافق نظر ندارند. در سال ۱۸۴۲ مقاله‌ای در روزنامه جکسونویل ریپابلیکَن منتشر شد که ادعا می‌کرد معنای نام آلاباما «اینجا ما استراحت می‌کنیم» است. این تصور در سال ۱۸۵۰ پس از انتشار در نوشته‌های آلکساندر بیوفورت میک همگانی شد. زبان‌شناسان متخصص در زبان موسکوگی در پیدا کردن مدرکی برای پشتیبانی از این معنی ناتوان بوده‌اند. پژوهشگران بر این باورند که این کلمه از دو واژه در زبان کوچتاو، شامل آلبا (یعنی "گیاهان" یا "درختان و چوب‌ها") و آمو (یعنی "بریدن"، "پیراستن"، یا "جمع کردن") گرفته شده‌است. معنای آلاباما شاید تمیزکنندگان بیشه‌زار یا جمع‌کنندگان بوته باشد که به تمیز کردن زمین برای کشاورزی یا جمع‌آوری گیاهان دارویی اشاره دارد. آلاباما یکی از چندین نام مکانی است که در ایالت‌های با ریشه‌ای از بومیان آمریکا وجود دارد.

محدوده تمدن میسیسیپی بیشتر این ایالت را بین سال‌های ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ میلادی پوشانده بود. یکی از این بزرگترین مراکز تمدنی در پایگاه باستان‌شناسی ماوندویل در ماوندویل، آلاباما وجود دارد.

قبایل بومی آمریکا که در محدوده آلابامای کنونی زندگی می‌کردند در زمان برخورد با اروپاییان شامل «ایروکویی‌ها»، «چروکی‌ها»، «موسکوگی‌ها»، «چیکاساوها»، «چوکتاوها»، «کریک‌ها» و «کواساتی‌ها» بودند.

 

استقرار اروپایی‌ها

فرانسوی‌ها نخستین شهر اروپایی را در «منطقه اُلد موبیل» در سال ۱۷۰۲ بنیان گذاشتند. این شهر در سال ۱۷۱۱ (۱۰۸۹ خورشیدی) به مکان کنونی شهر موبیل منتقل شد. این منطقه بین سال‌های ۱۷۰۲ تا ۱۷۶۳ (۱۰۸۰ تا ۱۱۴۲) فرانسوی بود و بین سال‌های ۱۷۶۳ تا ۱۷۸۳ (۱۱۴۲ تا ۱۱۶۲) جز فلوریدای غربی بریتانیاً بود. بین سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۸۲۱ (۱۱۶۲ تا ۱۲۰۰) میان اسپانیا و ایالات متحده تقسیم شد و پس از آن به ایالات متحده پیوست. توماس باست (از وفاداران به سلطنت بریتانیا) از نخستین ساکنان سفیدپوست آلاباما در خارج از "موبیل" بود. او در دهه ۱۷۷۰ در قلمروی تامبیگبی، جایی که اکنونشهرستان واشینگتن نامیده می‌شود، سکونت داشت.. آنچه که امروزه شهرستان‌های موبیل و بالدوین نامیده می‌شوند در سال ۱۷۸۳ جزیی از فلوریدای غربی اسپانیا شد و در سال ۱۸۱۰ (۱۱۸۹) بخشی از جمهوری مستقل فلوریدای غربی شد و در نهایت در سال ۱۸۱۲ به قلمروی میسیسیپی پیوست. منطقه‌ای که امروزه شمال و مرکز آلاباما و میسیسیپی را تشکیل می‌دهد، بعد از سال ۱۷۶۷ توسط استان جورجیا مورد ادعا بود و پس از جنگ انقلاب آمریکا جزیی از جورجیا باقی‌ماند گرچه به شدت مورد مناقشه بود.

 

 

خرابه‌های ساختمان عمارت پارلمان ایالتی در کپیتول پارک در تاسکالوسا.

 

این عمارت توسط ویلیام نیکولز طراحی و بین سال‌های ۱۸۲۷ تا ۱۸۲۹ ساخته شد. ده سال پس از انتقال پایتخت به مونتگمری در سال ۱۸۵۷ تبدیل به کالج دخترانه مرکزی آلاباما شد. این عمارت در سال ۱۹۲۳ در اثر آتش‌سوزی ویران شد.

آلاباما در سال ۱۸۱۹ به‌عنوان بیست‌ودومین ایالت به ایالات متحده پیوست. کاهابا که اکنون شهری متروکه است بین سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۲۵ نخستین پایتخت ایالت بود. در زمان پذیرفته شدن آلاباما در ایالات متحده، تب آلاباما با هجوم ساکنان و سوداگران زمین برای بهره‌مندی از زمین‌های حاصل خیز مناسب برای کشت پنبه در جریان بود. کشاورزان اهل جنوب‌شرق و بازرگانان برده‌ها را به خاطر گسترش کشتزارهای پنبه همراه خود آوردند. اقتصاد مناطق مرکزی آلاباما بر پایه کشتزارهای پنبه بنیان گذاشته شد و مالکان زمین‌های کشاورزی با نیروی کار برده ثروتمند شدند. این منطقه بسیاری از تهی‌دستان و افراد محروم از حق رأی (غیر سفیدپوستان) و کشاورزان سنتی را به سوی خود کشاند. در سال ۱۸۱۰ (۱۱۸۹) آلاباما جمعیت تقریباً برابر با ۱۰۰۰۰ داشت اما تا سال ۱۸۳۰ جمعیت آلاباما به ۳۰۰۰۰۰ رسید. بیشتر قبایل بومی در ظرف چند سال پس از تصویب قانون جابه‌جایی سرخ‌پوستان توسط کنگره آمریکا در سال ۱۸۳۰ (۱۲۰۹) از منطقه محو شدند.

 

 

عمارت اصلی یک مزرعه ساخته شده در ۱۸۳۳ در تورنهیل

 

بین سال‌های ۱۸۲۶ تا ۱۸۴۶، تاسکالوسا پایتخت آلاباما بود. مجلس قانون‌گذاری ایالتی آلاباما در ۳۰ ژانویه ۱۸۴۶ پایتخت را از تاسکالوسا به مونتگمری انتقال داد. نخستین نشست مجلس در پایتخت جدید در دسامبر ۱۸۴۷ برگزار شد. ساختمان پارلمان ایالتی جدید تحت هدایت معمار، استیفن دکاتور بوتون بر پا شد. ساختمان اولیه در سال ۱۸۴۹ (۱۲۲۸) در اثر آتش‌سوزی سوخت، اما در سال ۱۸۵۱ در همان مکان با طراحی باراچیوس هولت اهل اکستر، مین تجدید ساخت شد. این ساختمان تاکنون پا بر جا مانده‌است.

 

جنگ داخلی و بازسازی

  

سربازان ارتش نیروهای شمالی میدان کورتهاوس را در هانتسویل اشغال کرده‌اند، پس از تصرف دوباره آن توسط نیروهای فدرال در سال ۱۸۶۴.

 

در ۱۱ ژانویه ۱۸۶۱ آلاباما جدایی خود را از ایالت‌های شمالی اعلام کرد و به ایالات مؤتلفه آمریکا پیوست. با وجود این که نبردهای کمی در این ایالت به وقوع پیوست اما آلاباما حدود ۱۲۰۰۰۰ سرباز را به جنگ داخلی آمریکا فرستاد. بردگان در آلاباما با تصویب متمم ۱۳اُم قانون اساسی در سال ۱۸۶۵ آزاد شدند. گروهی از سربازان سواره‌نظام از هانتسویل به نیروهای سرلشکر فارست در کنتاکی پیوستند. این گروه از سربازان لباس زرد رنگ پوشیده بودند. این پوشش باعث شد آن‌ها را «یلوهمر» به معنای «سهره» بنامند. بعداً تمامی سربازان آلاباما در ارتش موتلفه به «یلوهمر» مشهور شدند.

آلاباما پس از پایان جنگ تا بازگشت دوباره به اتحادیه در سال ۱۸۶۸ تحت حکومت نظامی بود. بین سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۸۷۴ رهبران سیاسی بسیاری میان سیاه‌پوستان در ایالت پدیدار شدند. در این دوره سه نماینده سیاه‌پوست با نام‌های ژرمیا هارالسون، بنجامین استرلینگ ترنر و جیمز توماس راپیر از آلاباما در کنگره حاضر شدند.

  

مجلس قانونگذاری آلاباما در سال ۱۸۷۲ در طی بازسازی

 

پس از جنگ اقتصاد آلاباما هنوز به‌طور عمده کشاورزی و وابسته به پنبه بود. در طول دوره بازسازی قانونگذاران ایالتی قانون اساسی جدید را تصویب کردند که برای نخستین بار سامانه مدارس همگانی را ایجاد کرد و حقوق زنان را گسترش داد. قانونگذاران بودجه ساخت چندین جاده و طرح‌های خط آهن را تأمین کردند، هر چند که این اقدامات با مسایلی مانند اختلاس و کلاه‌برداری همراه شد. در این دوره گروه‌های مقاومت سازمان یافته برای آزار برده‌های آزاد شده و سرکوب جمهوری‌خواهان وارد عمل شدند. اگر چه در میان این گروه‌ها کو کلاکس کلان از همه شناخته شده تر بود اما گروه‌های شوالیه‌های کاملیای سفید، پیراهن قرمزها وپیمان سفید نیز فعال بودند.

دوره بازسازی در آلاباما در سال ۱۸۷۴ پایان یافت، دوره‌ای که مجلس قانون‌گذاری و اداره‌های دولتی در دست دموکرات‌ها بود. دموکرات‌ها در سال ۱۸۷۵ یک قانون اساسی جدید نوشتند. همچنین در این سال مجلس قانون‌گذاری قانون ممنوعیت استفاده بودجه همگانی برای تأمین مالی مدارس مذهبی را تصویب کرد. در همان سال قانون جدایی نژادی در مدارس نیز تصویب شد. جدایی نژادی در خودروهای مسافری خط آهنی هم در سال ۱۸۹۱ (۱۲۷۰) اجرا شد. تا پایان قرن نوزدهم سایر موارد مربوط به جدایی نژادی در قوانین جیم کرو به تصویب رسید.

 

۱۹۰۰ تا ۱۹۴۹ (۱۲۷۹ تا ۱۳۲۸)

  

آسمان‌خراش‌های در حال گسترش در سال ۱۹۱۵

 

قانون اساسی جدید آلاباما در سال ۱۹۰۱ (۱۲۸۰) تصویب شد و شامل قوانین انتخاباتی‌ای بود که به‌طور مؤثری سیاه‌پوستان و تهیدستان سفیدپوست را با شرط‌های مربوط به سواد و میزان مالیات پرداختی از حق رأی محروم می‌کرد. در سال ۱۹۰۰ (۱۲۷۹) در آلاباما بیش از ۱۸۱۰۰۰ سیاه‌پوست واجد شرایط رأی دادن بودند اما در سال ۱۹۰۳، پس تصویب قانون انتخاباتی جدید ۲۹۸۰ نفر حق ثبت نام برای رأی دادن داشتند، گرچه دست کم ۷۴۰۰۰ سیاه‌پوست باسواد بودند.

مجلس قانون‌گذار ی تحت تسلط زمینداران به‌طور مداوم از بودجه مدرس و خدمات سیاه‌پوستان محروم از حق رأی می‌کاست اما آن‌ها را از دادن مالیات معاف نمی‌کرد. برای جبران بخشی از مکبود بودجه آموزشی برای سیاه‌پوستان در ایالتهای جنوبی، شخصی سفیدپوست به نام «جولیوس روزنوالد» ساخت تعداد مدرسه را تأمین مالی کرد. تا سال ۱۹۱۳ ۸۰ مدرسه روزنوالد در آلاباما ساخته شد و تا پایان ۱۹۳۷ (۱۳۱۶) در مجموع ۳۸۷ مدرسه، ۷ تربیت معلم و چندین ساختمان آموزشی فنی و حرفه‌ای در آلاباما تکمیل شد. شماری از این ساختمان‌های روزنوالد هم‌اکنون در فهرست ثبت ملی مکان‌های تاریخی ثبت شده‌است.

ادامه تبعیض نژادی و رکود کشاورزی و عدم به عمل آمدن محصول پنبه به دلیل آفت حشره «بال ویویل» منجر به مهاجرت ده‌ها هزار نفر از سیاه‌پوستان به شهرهای شمالی شد. آن‌ها آلاباما را در اوایل قرن بیستم به‌عنوان بخشی از «مهاجرت بزرگ» ترک کردند و برای یافتن شغل و آینده‌ای بهتر به شهرهای صنعتی شمال رفتند. نرخ رشد جمعیت در آلاباما (جدول «جمعیت‌ها در دوره‌های مختلف» را ببنید) در اثر «مهاجرت بزرگ» از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰ تا نزدیک به نصف کاهش یافت.

در همین زمان بسیاری از سفیدپوستان و سیاه‌پوستان روستایی برای کار در مشاغل جدید صنعتی به شهر برمینگهم مهاجرت کردند. این شهر به دلیل این چنین رشد سریعی به «شهر جادویی» ملقب شد. در دهه ۱۹۲۰ برمینگهم ۱۹اُمین شهر بزرگ ایالات متحده بود که ۳۰ درصد از جمعیت ایالت را در خود جای داده بود. صنایع سنگین و معدن اساس اقتصاد بود. رشد صنعتی مربوط به تولید احتیاجات جنگ جهانی دوم سطحی از رفاه را در آلاباما به ارمغان آورد که از پیش از جنگ داخلی دیده نشده بود. کارگران روستایی برای یافتن شغل‌های بهتر و کیفیت زندگی بالاتر به شهرهای بزرگ هجوم آوردند. یکی از نمونه‌های این هجوم کارگران در موبیل اتفاق افتاد. بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ (۱۳۱۹ تا ۱۳۲۲ ه‍. خ) بیش ۸۹۰۰۰ نفر به موبیل آمدند تا در صنایع جنگی کار کنند. با رشد صنعت و خدمات در ایالت، پنبه و دیگر محصولات اهمیت خود از دست دادند.

  

۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ (۱۳۲۹ تا ۱۳۷۹)